onderweg naar het werk

Vorige week:
Het fietsbrugje over de Vliet tussen Rijswijk en Delft. Zo tegen 8.00 moet hier vaak een vrachtschip langs.


Maandag:
Deze weg in Leidschendam, oostelijk van de Vliet, maakt deel uit van de dagelijkse route.

Qua breedte krap als je een busje tegenkomt, dat wegens 1 richting alleen maar aan de kant van de geparkeerde auto's mag rijden.
Gisterochtend reed ik hier, en op de stoep liep een vrouw met een hondje mij tegemoet. Dat hondje rukte zich los, zodra het me zag, en stormde de straat op. recht op de fiets af. Ik zag het helemaal mis gaan, en onbewust stuurde ik naar rechts, naar de stoep. Het hondje bleek zich net links van de fiets te bevinden, en raakte de fiets niet. bleef vervolgens een paar honderd mee rennen, de riem achter zich aan slepend.

Woensdag:
Koude ochtend. Harde wind. Mijn muts met oorflappen was nu echt nodig. Onderstaande foto's ziet, zouden  zomaar in de provincie gemaakt kunnen zijn.

Koud

Na enig aarzelen vandaag toch maar met de Mango naar het werk. De mooie ochtendlucht en de wetenschap dat het snel licht zou worden trokken me over de streep. Het rijden ging stroef. Ligt het aan de bandjes, mijn ongetraindheid, aan de kou of iets anders?
Het is vakantie, en koud, -6, dus weinig fietsers onderweg, het fietspad bijna voor mezelf. s'avonds terug heb ik lichte wind tegen, maar de ondergaande zon vergoedt veel.

Thuisgekomen gelijk het wak in de vijver weer opengemaakt, ik houd mijn hart vast voor de kikkers. Vorige jaren ook al eens enkele dood er uit moeten halen. Over een paar weken zullen we het zien.

1e woonwerkrit

na het proefritje van dit weekend, vandaag weer mijn normale ww rit gemaakt. en gelukkig geen last in been of rug. heerlijk om weer te fietsen. het weer was ook fantastisch natuurlijk. het was een koude winterdag. weinig mensen onderweg, dus ongestoord fietsen.

weer op de fiets

28/11 november was mijn laatste fietsdag, tot vandaag. 28/11 werden pijn in rug en been te erg. toch maar naar de huisarts. die diagnosticeerde een hernia: krachtverlies in het rechterbeen, pijnlijke bil, uitstraling naar de lies, bijna afwezige kniereflex, voortdurende kramp in knieholte en onderrug, niet kunnen liggen of zitten. een periode van moeizaam leven begon, forenzen met de auto (de enige stoel waarin ik kon zitten), een buro op stahoogte, s'avonds en in het weekend vooral liggen op bank, en verder niets doen of kunnen. pas na ca 10 weken kwam er merkbare verbetering. minder pijn, normaal kunnen lopen en tussen de middag weer 1/2 uur wandelen. nu, na 12 weken, heb ik heel voorzichtig de eerste 13 VM kilometers gemaakt. weinig kracht gezet, gespitst op elk pijntje. want doodsbenauwd om weer een terugslag te krijgen, en nog zo'n periode van 3 maanden in te moeten.
Maar, het fietsen was heerlijk. eenmaal de onzekerheid voorbij zingend in de Mango over de Ruigekade met uitzicht over de polder Achthoven, bij een prachtige zonsondergang, en werd ik getracteerd op een spreeuwenzwerm en een zwerm kieviten. Een boer die met een schop over zijn land liep zwaaide me toe. Een vervelende periode is hopelijk afgesloten.

Geluidloos

Vorige week dinsdag werd het te erg. toen ik terugreed twijfelde ik of ik rijdend thuis zou komen. Dat lukte, maar het was als op eieren rijden. Mede ivm de a.s. vakantie van Maia Leiden besloot ik de fiets naar Dronten te brengen. Ik belde woensdag dat er wellicht een nieuw achterwiel in zou moeten. Een eerdere reparatie had niet duurzaam geholpen. Theo ging er gelijk 1 bestellen omdat ze niet meer in voorraad waren. We spraken af dat de reparatie dit weekend zou gebeuren. De rest van de week reed ik op de Focus. Maar wat een verschil in snelheid en energie. Met de Mango reed ik volgens de fietsteller app die die week actief was 26,3 km/u, met de de Focus haalde ik 20,1. En kwam vermoeider aan. Brengen en halen van de Mango ging volgens het bekende recept. De auto achterin in de auto, dit keer via Arnhem, Papendal ivm de Zorgmarathon. Vrijdag na 18.00 achterlaten en zondagavond weer ophalen.
Maandag reed ik weer heerlijk in mijn Mango geluidloos, afgezien van wat andere kraakjes dan, naar het werk op en neer. Met de huidige nazomer een zegen. Nu maar hopen dat het hier bij blijft voorlopig, want het is een duur jaartje.

Bewogen weekje

Afgelopen week weer een heerlijke fietsweek.
Vandaag, vrijdag, prachtige luchten. Rondom kijkend, zag ik diverse soorten. Helaas ben ik geen wolkenexpert die kan inschatten hoe hoog de wolken zijn zijn, waar ze op duiden, enz.
Gisteren, donderdag. Er was 20 mm regen voorspeld. En die kwam inderdaad zo eind van de middag toen de werkdag afliep. Normaliter ben ik niet zo bang voor wat regen, maar deze buien had ik toch liever niet op mijn dak (=hoofd, geen VM-kap). Buienalarm hielp me het goede vertrekmoment te bepalen.
In Leidschendam, langs de Vliet, reed me een auto tegemoet, die midden op de weg reed zodat er geen plek meer was om elkaar te passeren. Wat daar op zich makkelijk kan. Ik was niet van plan terug te flintstonen. Dus ik bleef staan, vastgereden. De man opende zijn raampje, en begon te roepen en schelden. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat als hij een meter naar rechts ging, er geen probleem was, maar dat lukte niet. Ik liet me meeslepen, wat leidde tot over een weer geroep. Beschamend achteraf gezien. Na 5 minuten besloot hij dan toch bij te sturen, en mij zo genoeg ruimte te geven om verder te rijden. Het duurde even voor ik weer kon genieten van de verdere tocht langs het water.
Woensdag. Er was windkracht 9 voorspeld. Nu zit ik wel niet helemaal aan de kust, maar ik vond dit toch spannend. Zeker omdat ik al eens verhalen had gehoord over van de dijk gewaaide fietsen. Ik had echter nauwelijks last. Ik haalde meestal makkelijk de 28, een enkele keer was 23 het maximum, waarbij ik me dan overigens niet inspande. Bezweet of vermoeid aankomen is het laatste wat ik wil. Ook het passeren van enkele hoge flats, altijd goed voor rukwinden, ging opvallend soepel. Terug woei het nog steeds gelukkig, zodat ik met minimale inspanning rond de 40 reed.
Dinsdag en maandag: helaas al weer vergeten hoe die verliepen.
Het enige vervelende is dat een geluid achter, en dat van tijd tot tijd terugkomt, maar ook weer weg kan zijn, nog niet weg is. Ik kamp er al 3/4 jaar mee. Ik hoop dat de Loctite die Maia Leiden, (bij mij om de hoek, een uitkomst) gaat helpen. Het zou niet erg zijn, maar dat vind ik lastig te accepteren als je weet wat het is..

On the road again

Ruim 2 maanden, een vakantie, een rug, en ca 700 km na de pollerervaring.

Voor het eerst in lange tijd weer eens een langere tocht gemaakt. Het intussen bekende traject van Scheerwolde naar Leiderdorp.
Het was vandaag, zondag, prachtig weer. zwakke NW wind, overwegend licht of onbewolkt, ca 25 gr, dus wel wat warm. Omdat ik een week geleden finaal door mijn rug was gegaan, (1 dag volstrekte immobiliteit, maar snel verbeterend)  was ik wel benieuwd of ik een langere tocht zou kunnen volhouden. dat bleek prima te gaan, alleen het in en uit stappen ging nog wat moeizaam.
Scheerwolde - Ketelbrug: een prachtig traject door weids agrarisch land, met brede stille fietspaden en wegen, Ketelbrug - Lelystad over de Houtribdijk: ook byzonder: fietspad, dijk, water, dat is het wel 25 km lang. De passage Lelystad verliep vlekkeloos. Ik kan nu uit mijn hoofd de route rijden, zonder over de kinderkopjes te gaan, zonder slalommen door woonwijken, overwegend via mooie fietspaden. Bij het Batavia-centrum lag nog een mooi oud zeilschip, waar je zo als passagier mee zou willen.
Lelystad-Hollandse brug over de Oostvaardersdijk: ook een prachtig stuk heerlijk doorrijden. veel fietsers, wielrenners en e-bikers, en 2 handligfietsers. onderweg even gepauzeerd bij een mobiele snackcar op de dijk. en gepraat met 2 andere fietsers. natuurlijk over de mango, maar ook over hun toeren. ze kwamen uit Amersfoort, en 1 van de 2 had gisteren nog een rondje IJsselmeer van 328 km gereden. Petje af. Na deze gezellige stop dus door naar de Hollandse brug, en hoera, ik kon weer als vanouds de dijk helemaal volgen, via een nieuw fietspad bij het Almeerderstrand. De passage Hollandse burg naar Hakkelaarsbrug gaat ook veel makkelijker dan vroeger, toen je 2 klimmetjes moest maken, en nu nog maar 1. Via Weesp naar Driemond. De brug over het AR kanaal bleek afgezet, dus vandaar een ommetje om de noord om in Driemond te komen, en toen een heerlijk stuk langs het AR kanaal, tot de afslag naar Baambrugge. Via Vinkeveen, Mijdrecht, Ter Aar naar Hoogmade. Daar bleek hert fietspad langs de N446 ook afgezet. Dat betekende dus via het smalle pad van de Ruige Kade. Om de vele fiets-tegenliggers niet helemaal in het harnas te jagen, reed ik grotendeels half in het hoge gras van de berm.
Al met al was dit weer een heerlijk fietsdagje.

Tja, en het pollervervolg: fysiek heb ik er een op dit moment nog steeds af en toe gevoelige hak aan over gehouden. De reparatiekosten bij VM vielen mee. En de gemeente Den Haag heeft de aansprakelijkheid afgewezen. Waar ik weer bezwaar tegen heb gemaakt. Voornaamste aangevoerde reden: het waarschuwingsbordje toont een auto die door de poller wordt opgetild. Daarmee was het bordje voor mij niet interessant.