Ontmoetingen

Een week van ontmoetingen.
Ook in Leiden slaat de verloedering toe. Reed ik vanmorgen welgemoed om 7.30 naar het werk, komt me een dame van ca 60-65 me tegemoet rijden op de verkeerde, dus mijn helft. Intussen in beslag genomen door iets of iemand schuin achter haar. Om een aanrijding te vermijden geef ik een schreeuw. De directe reactie is: .u., kun je niet uitkijken? Ik brul nog over mijn schouder, in de hoop dat ze het nog opvangt, 'rechts houden!' De reactie daarop mis ik omdat ik intussen te ver ben.
Ik word er niet echt door geraakt. Het is standaard gedrag geworden.
Even later rijd ik heerlijk langs de Vliet. Ook daar gaat het bijna mis. Nu is het een Canadese Gans die vanuit de Vlietlanden komt aanvliegen, en alleen maar oog heeft voor een vrouwtje (?) dat op de andere oever aandacht zit te trekken. het beest ziet me totaal niet, en scheert krap een halve meter over me heen.
's Avonds het volgende incident.
We zitten rustig aan tafel bij het raam te eten, als we opeens het geluid horen van iets dat tegen het balkonhek aankomt. Even later dwarrelt een vogel naar beneden. Die blijft vervolgens 15 minuten vlak voor onze ogen bewegingloos op de grond zitten, de ogen open. We hebben soortgelijke gevallen gehad. We zoeken hem op en zien dat het een houtsnip is, een notoire brokkenpiloot. We kijken het even aan, maar na 1 uur bellen we toch maar de dierenambulance om te vragen wat wijsheid is. Dan landt er vlak voor de vogel onze huismerel, die we verpesten met havermout. Beide vogels schrikken zich een hoedje, de merel vliegt weg, en tot onze verrassing de houtsnip ook, even een bocht van 180 gr, en weg is ie. In een gestrekte lijn vliegt hij zuidwaarts.
De volgende ontmoeting is in Den Haag. Als ik stop voor een stoplicht dat op oranje springt, hoor ik de auto achter me gas geven, dan zie ik hem me links passeren, en door rood scheuren, onderwijl claxonnerend.
's Avonds kom ik een andere VM-er tegen, één die ik nog niet eerder zag, en met een vlaggetje achterop. altijd leuk.

uitzicht vanaf de Lammebrug, ZW

idem richting uitspanning Cronesteyn

de onfortuinlijke houtsnip, hier nog aan het bijkomen

terug naar huis, genietend van hemel en water (beter dan hemelwater)

deze rijder kwam ik nog niet eerder tegen.

de Vogelplas is prachtig blauw, en wat kleurt dat riet mooi

hier draaide ik naar links, en kon net een aanrijding met iemand
die de bocht wel heel krap nam vermijden, met als dank de nodige schuttingwoorden

even stilstaan, maar dan heb je ook wat
ik forens net verkeerd om helaas.

maar in het spiegeltje is het ook mooi

zelfs flats kunnen fraai zijn

het laatste streepje zon

onderweg naar het werk

Vorige week:
Het fietsbrugje over de Vliet tussen Rijswijk en Delft. Zo tegen 8.00 moet hier vaak een vrachtschip langs.


Maandag:
Deze weg in Leidschendam, oostelijk van de Vliet, maakt deel uit van de dagelijkse route.

Qua breedte krap als je een busje tegenkomt, dat wegens 1 richting alleen maar aan de kant van de geparkeerde auto's mag rijden.
Gisterochtend reed ik hier, en op de stoep liep een vrouw met een hondje mij tegemoet. Dat hondje rukte zich los, zodra het me zag, en stormde de straat op. recht op de fiets af. Ik zag het helemaal mis gaan, en onbewust stuurde ik naar rechts, naar de stoep. Het hondje bleek zich net links van de fiets te bevinden, en raakte de fiets niet. bleef vervolgens een paar honderd mee rennen, de riem achter zich aan slepend.

Woensdag:
Koude ochtend. Harde wind. Mijn muts met oorflappen was nu echt nodig. Onderstaande foto's ziet, zouden  zomaar in de provincie gemaakt kunnen zijn.

Koud

Na enig aarzelen vandaag toch maar met de Mango naar het werk. De mooie ochtendlucht en de wetenschap dat het snel licht zou worden trokken me over de streep. Het rijden ging stroef. Ligt het aan de bandjes, mijn ongetraindheid, aan de kou of iets anders?
Het is vakantie, en koud, -6, dus weinig fietsers onderweg, het fietspad bijna voor mezelf. s'avonds terug heb ik lichte wind tegen, maar de ondergaande zon vergoedt veel.

Thuisgekomen gelijk het wak in de vijver weer opengemaakt, ik houd mijn hart vast voor de kikkers. Vorige jaren ook al eens enkele dood er uit moeten halen. Over een paar weken zullen we het zien.

1e woonwerkrit

na het proefritje van dit weekend, vandaag weer mijn normale ww rit gemaakt. en gelukkig geen last in been of rug. heerlijk om weer te fietsen. het weer was ook fantastisch natuurlijk. het was een koude winterdag. weinig mensen onderweg, dus ongestoord fietsen.

weer op de fiets

28/11 november was mijn laatste fietsdag, tot vandaag. 28/11 werden pijn in rug en been te erg. toch maar naar de huisarts. die diagnosticeerde een hernia: krachtverlies in het rechterbeen, pijnlijke bil, uitstraling naar de lies, bijna afwezige kniereflex, voortdurende kramp in knieholte en onderrug, niet kunnen liggen of zitten. een periode van moeizaam leven begon, forenzen met de auto (de enige stoel waarin ik kon zitten), een buro op stahoogte, s'avonds en in het weekend vooral liggen op bank, en verder niets doen of kunnen. pas na ca 10 weken kwam er merkbare verbetering. minder pijn, normaal kunnen lopen en tussen de middag weer 1/2 uur wandelen. nu, na 12 weken, heb ik heel voorzichtig de eerste 13 VM kilometers gemaakt. weinig kracht gezet, gespitst op elk pijntje. want doodsbenauwd om weer een terugslag te krijgen, en nog zo'n periode van 3 maanden in te moeten.
Maar, het fietsen was heerlijk. eenmaal de onzekerheid voorbij zingend in de Mango over de Ruigekade met uitzicht over de polder Achthoven, bij een prachtige zonsondergang, en werd ik getracteerd op een spreeuwenzwerm en een zwerm kieviten. Een boer die met een schop over zijn land liep zwaaide me toe. Een vervelende periode is hopelijk afgesloten.

Geluidloos

Vorige week dinsdag werd het te erg. toen ik terugreed twijfelde ik of ik rijdend thuis zou komen. Dat lukte, maar het was als op eieren rijden. Mede ivm de a.s. vakantie van Maia Leiden besloot ik de fiets naar Dronten te brengen. Ik belde woensdag dat er wellicht een nieuw achterwiel in zou moeten. Een eerdere reparatie had niet duurzaam geholpen. Theo ging er gelijk 1 bestellen omdat ze niet meer in voorraad waren. We spraken af dat de reparatie dit weekend zou gebeuren. De rest van de week reed ik op de Focus. Maar wat een verschil in snelheid en energie. Met de Mango reed ik volgens de fietsteller app die die week actief was 26,3 km/u, met de de Focus haalde ik 20,1. En kwam vermoeider aan. Brengen en halen van de Mango ging volgens het bekende recept. De auto achterin in de auto, dit keer via Arnhem, Papendal ivm de Zorgmarathon. Vrijdag na 18.00 achterlaten en zondagavond weer ophalen.
Maandag reed ik weer heerlijk in mijn Mango geluidloos, afgezien van wat andere kraakjes dan, naar het werk op en neer. Met de huidige nazomer een zegen. Nu maar hopen dat het hier bij blijft voorlopig, want het is een duur jaartje.

Bewogen weekje

Afgelopen week weer een heerlijke fietsweek.
Vandaag, vrijdag, prachtige luchten. Rondom kijkend, zag ik diverse soorten. Helaas ben ik geen wolkenexpert die kan inschatten hoe hoog de wolken zijn zijn, waar ze op duiden, enz.
Gisteren, donderdag. Er was 20 mm regen voorspeld. En die kwam inderdaad zo eind van de middag toen de werkdag afliep. Normaliter ben ik niet zo bang voor wat regen, maar deze buien had ik toch liever niet op mijn dak (=hoofd, geen VM-kap). Buienalarm hielp me het goede vertrekmoment te bepalen.
In Leidschendam, langs de Vliet, reed me een auto tegemoet, die midden op de weg reed zodat er geen plek meer was om elkaar te passeren. Wat daar op zich makkelijk kan. Ik was niet van plan terug te flintstonen. Dus ik bleef staan, vastgereden. De man opende zijn raampje, en begon te roepen en schelden. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat als hij een meter naar rechts ging, er geen probleem was, maar dat lukte niet. Ik liet me meeslepen, wat leidde tot over een weer geroep. Beschamend achteraf gezien. Na 5 minuten besloot hij dan toch bij te sturen, en mij zo genoeg ruimte te geven om verder te rijden. Het duurde even voor ik weer kon genieten van de verdere tocht langs het water.
Woensdag. Er was windkracht 9 voorspeld. Nu zit ik wel niet helemaal aan de kust, maar ik vond dit toch spannend. Zeker omdat ik al eens verhalen had gehoord over van de dijk gewaaide fietsen. Ik had echter nauwelijks last. Ik haalde meestal makkelijk de 28, een enkele keer was 23 het maximum, waarbij ik me dan overigens niet inspande. Bezweet of vermoeid aankomen is het laatste wat ik wil. Ook het passeren van enkele hoge flats, altijd goed voor rukwinden, ging opvallend soepel. Terug woei het nog steeds gelukkig, zodat ik met minimale inspanning rond de 40 reed.
Dinsdag en maandag: helaas al weer vergeten hoe die verliepen.
Het enige vervelende is dat een geluid achter, en dat van tijd tot tijd terugkomt, maar ook weer weg kan zijn, nog niet weg is. Ik kamp er al 3/4 jaar mee. Ik hoop dat de Loctite die Maia Leiden, (bij mij om de hoek, een uitkomst) gaat helpen. Het zou niet erg zijn, maar dat vind ik lastig te accepteren als je weet wat het is..