>
donderdag 27 april 2017
dinsdag 25 april 2017
Luchten en water
dinsdag 18 april 2017
Fietsers afstappen
Verbazend hoe gemakkelijk deze bordjes worden neergezet. Ook in dit geval is er een geweldige omleiding, waar menig officieel fietspad bij verbleekt, maar toch weer zo'n bordje. De verzameling van deze bordjes zou een fraaie verzameling kunnen opleveren. Maar, op fietsersafstappen.nl staat zinvollere content.
Deze gezien langs de spoorlijn Leiden-Alphen, april 2017.
Enkele dagen later op de Ruigekade. dit is idd even afstappen.
Deze kwamen we in mei 2017 tegen langs de Lende (Linde)

Deze gezien langs de spoorlijn Leiden-Alphen, april 2017.
Enkele dagen later op de Ruigekade. dit is idd even afstappen.
Deze kwamen we in mei 2017 tegen langs de Lende (Linde)
Schuiver
Het ene moment ben je de koning van het fietspad, vriendelijk zwaaiend en knikkend naar alle bewonderaars. Het volgende moment schuif je op je kant over het fietspad. Dan lig je hulpeloos op je zij, als een gestrande walvis. proberend alles weer op een rijtje te krijgen. Intussen je voeten uit de spd-pedalen wurmend. Bezorgde passanten stromen van alle kanten toe om je uit je benarde positie te bevrijden. Gelukkig kon ik dat in dit geval zelfstandig. Enigszins wankelend kwam ik overeind. De uiterlijke schade aan de fiets viel mee.
Wat was er mis gegaan? In mijn nimmer aflatende pogingen een zo vloeiend mogelijke lijn te volgen en daarbij tot het randje te gaan, had ik met mijn rechtervoorwiel heel licht een stoepje geraakt, en voor ik het wist was het weer mis. Weer, want het gebeurt toch zeker 1x per jaar dat ik een schuiver maak. Meestal door een foute inschatting van de spoorbreedte, vermoedelijk door de naar beneden toe in breedte uitlopende wielen.
Afijn. Ik tilde de fiets op de stoep, inspecteerde nogmaals de fiets, probeerde even of ik nog kon trappen. Dit bleek niet het geval te zijn. De ketting was er af. Dus wurmde ik me met mijn hoofd in de fiets, en trok de ketting er weer op. Vervolgens kon ik wegrijden. Naar de omstanders geruststellende gebaren makend.
De dagen erna speelde mijn borstkas steeds meer op. Ik had blijkbaar toch een lichte kneuzing opgelopen. Is me ook al vaker gebeurd. Last met niesen en diep inademen, lastig bij het hardlopen dus. Na het weekend werd het snel beter. Weer aan serieuze problemen ontkomen.
Benieuwd wanneer de volgende kantelpartij komt.
Wat was er mis gegaan? In mijn nimmer aflatende pogingen een zo vloeiend mogelijke lijn te volgen en daarbij tot het randje te gaan, had ik met mijn rechtervoorwiel heel licht een stoepje geraakt, en voor ik het wist was het weer mis. Weer, want het gebeurt toch zeker 1x per jaar dat ik een schuiver maak. Meestal door een foute inschatting van de spoorbreedte, vermoedelijk door de naar beneden toe in breedte uitlopende wielen.
Afijn. Ik tilde de fiets op de stoep, inspecteerde nogmaals de fiets, probeerde even of ik nog kon trappen. Dit bleek niet het geval te zijn. De ketting was er af. Dus wurmde ik me met mijn hoofd in de fiets, en trok de ketting er weer op. Vervolgens kon ik wegrijden. Naar de omstanders geruststellende gebaren makend.
De dagen erna speelde mijn borstkas steeds meer op. Ik had blijkbaar toch een lichte kneuzing opgelopen. Is me ook al vaker gebeurd. Last met niesen en diep inademen, lastig bij het hardlopen dus. Na het weekend werd het snel beter. Weer aan serieuze problemen ontkomen.
Benieuwd wanneer de volgende kantelpartij komt.
ik nader de plaats des onheils |
hier ging het mis |
het trieste resultaat |
zondag 2 april 2017
Dagje Wereldfietsbeurs in Bussum
Heen: 59.7 km, terug 57.3
Vandaag met Reinier van Rij naar de Wereldfietsbeurs in Bussum geweest. Het was heerlijk weer, fris, in de morgen wat gesluierde zon, in de middag volledig blauw.
De fietsroute was van hoge kwaliteit: brede paden, prima asfalt, en weinig stoplichten. We voelden ons na maanden herfst- en winterweer, als veulens in de wei.
Niet dat ik nu plannen heb in de richting van een tocht ver weg.Maar dromen over die zaken, en meemaken wat anderen meemaken is altijd leuk.
Het was dus vooral sfeerproeven, enthousiaste mensen zien, die hun passie willen delen. En die prachtige verhalen en verslagen hebben gemaakt. De centrale tafels waren ingeruimd voor de reizigers, aan de randen stonden ook bedrijfjes met hun fietsen en materialen.
Samen met Anko heb ik 1 lezing meegemaakt, die van een reis door voormalig Joegoslavië. Vooral het verhaal over Albanie bleef me bij. Mooie, maar eindeloos kronkelende wegen, stil, vriendelijke mensen.
Bij het maken van dit blog bleek dat ik 30 foto's van onderweg heb gemaakt, maar 0 van de beurs zelf. Niet echt handig bij een verslag.
Een YT-aanrader voor om een idee te krijgen van fietsen in Rusland van Frans de fietser. https://www.youtube.com/watch?v=OsGYikNlWO8&list=PLzhxV5IkfUoLCTBb6xbvV5k7Ocz2y_pMi
|
| ||||||
|
| ||||||
|
|
Abonneren op:
Posts (Atom)