Het was weer tijd voor overleg; Wong Kee was helaas gesloten, maar gelukkig is er ook nog Mei Wah aan het Buikslotermeerplein. Onderweg langs Lisse om wat op te halen.
zaterdag 16 mei 2015
zondag 5 april 2015
Afzethek vervolg
Na een kleine 3 maanden is er een vervolg op dit bericht. De schade zal vergoed worden. Meer nog dan met het bedrag ben ik blij dat je als burger toch nog je recht kan krijgen, cq dat een overheidsinstelling zich aangesproken voelt en zijn verantwoordelijkheid neemt. In deze tijden van bezuiniging en afhouden is dit een positieve ontwikkeling.
zaterdag 4 april 2015
Rondje Dronten - Drie - Leiderdorp
Onlangs wilde ik de remmen wat afstellen. Dit lukte niet goed, en nu niet door onkunde. Bij een kijkje in het vooronder bleek dat één van de remkabels gebroken was, van de andere bleek de buitenkabel ook al door. Hoog tijd voor een bezoekje aan Velomobiel.
Begin van de week was de weersvoorspelling voor vrijdag nog 'regenachtig', verderkomend in de week werd de voorspelling steeds positiever. Daarmee verviel de belangrijjkste reden niet op de fiets te gaan. Dat betekende alsnog snel de spullen voor een 2 daagse tocht bij elkaar grissen: tent en slaapzak, lidmaatschapskaartje van de natuurkampeerterreinen, en overbodige zaken die ik dagelijks meesleep op de w-w tocht eruit te halen. Minimaal gereedschap mee, veel verder dan bandenplakken en lagen ducktape aanbrengen kom ik toch niet. En, sinds kort ben ik lid van de wegenwacht voor fietsers. Die hebben ook een prima service als het niet snel gerepareerd kan worden. Ik houd er niet zo van laat op weg te gaan, in dit geval 10.30, maar eigenlijk was het wel eens goed te kijken hoe het loopt, enig belangrijke was voor 16.00 in Dronten te zijn, ivm de geschatte reparatietijd van 1 uur, en in de hoop dat er geen rijen wachtenden voor me waren.
Op het laatste moment dus ook een aantal tracks gedownload van de FiBo, voor diverse scenario's. En voor de zekerheid naast mijn Oregon 600 ook de Etrex 30 mee. Dit omdat ik niet zeker meer wist hoe lang de Oregon met de batterijen toe kon.
Eigenlijk had ik verwacht weer via de Vogelweg gestuurd te worden, maar onderweg bleek dit niet het geval. De route ging over een prachtig pad vanaf Almere Buiten tussen de Oostvaardersplassen en de hoge (of Lage?) Vaart. Enige nadeel: redelijk lang stuk Almere. 5 km voor Dronten bleek het fietspad te zijn afgesloten, waardoor ik een wegje tussen de akkers moest volgen om niet gigantisch om te rijden. Ik was even bang dat het zou eindigen op een erf, zo leek het althans, maar gelukkig kwam ik daar weer op de openbare weg. Maar niet eerder dan nadat de boerin me ter verantwoording had geroepen 'dit is een privé-weg', ik legde de situatie uit, merkte ook op dat ik nergens een 'eigen weg - bordje' o.i.d had gezien, en toen was het prima verder.
Bij Velomobiel aangekomen iets na half vier bleek Theo de laatste hand te leggen een spoedgevalletje. Mijn kabels waren toen snel gefixed, en ik ging door naar de Staatsbosbeheercamping in Drie. Ik had van Theo nog een stuk verpakkingsplastic meegekregen, omdat ik mijn matje noch folie bij me had. De route leidde via het Harderbos. Erg leuk pad, achteraf pas bedacht dat ik eigenlijk via Elburg had willen rijden, zo een groter stuk Veluwe meepakkend.
De zandpaden vlak bij Drie vielen me niet mee. Hard zand, nietopvallende kuilen, zodat ik inwendig licht vloekend naar de camping kroop.
De bezetting daar was goed. Ondanks het niet-fantastische weer, het was nog best fris. Er brandde een gGezellig kampvuurtje op deze mooie rustige camping.
Omdat ik de kookspullen niet bij me had gestoken, ging ik toen het tentje stond en de slaapzak uitgerold was om zo in te springen, naar het Boshuis, dat me bij aankomst al een heerlijke uitspanning had geleken. Binnen bleek dit inderdaad een uitermate gezellige zaak te zijn. Uit budgettaire overwegingen liet ik het bij een boeren-groentesoep met stokbrood.
's Nachts werd ik wakker van het geluid van regen op het tentdoek. Dit hield me verder uit de slaap, samen met de kou die toch doorkwam vanuit de bodem, ondanks een bed van bladeren. Bij het eerste licht ging ik eruit, het werd gelukkig net droog, de tent was snel opgeruimd, de Mango was nog droog van binnen, (meevaller), en ik nam een heerlijke warme douche, waar ik enorm van opknapte. Om 8.00 kon ik op pad.
Vervolgens was het mooi fietsen door Veluws landschap naar Garderen, (stukje oost). Bij de Coop even wat mondvoorraad ingeslagen, en toen weer west naar Putten. Erg mooi stuk fietspad naast een even mooie autoweg. Dwars door Putten en langs strand Nulde naar het zuiderzeepad. Robbelig asfalt hier, en erg smal. Verder via Spakenburg, Hilversum, (lekker kopje koffie bij de Shell), Kortenhoef, prachtig uitzicht op de 'Wijde Blik' links en de Ankeveense plassen / bossen rechts, want intussen was het een open weertype geworden, met zon, wind en wolken. Omdat de route vanaf daar uit lekker lange stukken liep het tempo weer wat op, en kon ik doorbellen dat de verwachte aankomst toch een uurtje eerder dan eerder verwacht zou worden. ook het stuk door de Vinkeveenseplassen was heerlijk om te fietsen. En toen het fietspad vlak voor Mijdrecht ook klaar bleek (eerder moest ik daar nog ca 2 km omfietsen, maar nu dus gewoon door) kreeg mijn zelfvertrouwen en helemaal een boost. Zelfs het ingehaald worden door 2 racefietsers kon daar niets aan veranderen). De hobbel Niewveen werd makkelijk genomen. Van de FiBo route met veel drempels javascript:void(0);en een niet-VM bestendig autoblokkadehek wist ik handig af te wijken, om hem even handig weer op te pikken.
Verrassend hoe fit je dan uit je fiets stapt. Een beetje houterig wel, maar om nou te zeggen dat ik in elkaar van vermoeidheid, absoluut niet.
En je hoofd wordt heerlijk leeg, je krijgt verse ideeën, en zin om dingen aan te pakken. Zonder dat dat er zoveel zijn dat het een chaos wordt in je kop. De gratis extra van zo'n reparatietocht.
Begin van de week was de weersvoorspelling voor vrijdag nog 'regenachtig', verderkomend in de week werd de voorspelling steeds positiever. Daarmee verviel de belangrijjkste reden niet op de fiets te gaan. Dat betekende alsnog snel de spullen voor een 2 daagse tocht bij elkaar grissen: tent en slaapzak, lidmaatschapskaartje van de natuurkampeerterreinen, en overbodige zaken die ik dagelijks meesleep op de w-w tocht eruit te halen. Minimaal gereedschap mee, veel verder dan bandenplakken en lagen ducktape aanbrengen kom ik toch niet. En, sinds kort ben ik lid van de wegenwacht voor fietsers. Die hebben ook een prima service als het niet snel gerepareerd kan worden. Ik houd er niet zo van laat op weg te gaan, in dit geval 10.30, maar eigenlijk was het wel eens goed te kijken hoe het loopt, enig belangrijke was voor 16.00 in Dronten te zijn, ivm de geschatte reparatietijd van 1 uur, en in de hoop dat er geen rijen wachtenden voor me waren.
Op het laatste moment dus ook een aantal tracks gedownload van de FiBo, voor diverse scenario's. En voor de zekerheid naast mijn Oregon 600 ook de Etrex 30 mee. Dit omdat ik niet zeker meer wist hoe lang de Oregon met de batterijen toe kon.
Eigenlijk had ik verwacht weer via de Vogelweg gestuurd te worden, maar onderweg bleek dit niet het geval. De route ging over een prachtig pad vanaf Almere Buiten tussen de Oostvaardersplassen en de hoge (of Lage?) Vaart. Enige nadeel: redelijk lang stuk Almere. 5 km voor Dronten bleek het fietspad te zijn afgesloten, waardoor ik een wegje tussen de akkers moest volgen om niet gigantisch om te rijden. Ik was even bang dat het zou eindigen op een erf, zo leek het althans, maar gelukkig kwam ik daar weer op de openbare weg. Maar niet eerder dan nadat de boerin me ter verantwoording had geroepen 'dit is een privé-weg', ik legde de situatie uit, merkte ook op dat ik nergens een 'eigen weg - bordje' o.i.d had gezien, en toen was het prima verder.
Bij Velomobiel aangekomen iets na half vier bleek Theo de laatste hand te leggen een spoedgevalletje. Mijn kabels waren toen snel gefixed, en ik ging door naar de Staatsbosbeheercamping in Drie. Ik had van Theo nog een stuk verpakkingsplastic meegekregen, omdat ik mijn matje noch folie bij me had. De route leidde via het Harderbos. Erg leuk pad, achteraf pas bedacht dat ik eigenlijk via Elburg had willen rijden, zo een groter stuk Veluwe meepakkend.
De zandpaden vlak bij Drie vielen me niet mee. Hard zand, nietopvallende kuilen, zodat ik inwendig licht vloekend naar de camping kroop.
De bezetting daar was goed. Ondanks het niet-fantastische weer, het was nog best fris. Er brandde een gGezellig kampvuurtje op deze mooie rustige camping.
Omdat ik de kookspullen niet bij me had gestoken, ging ik toen het tentje stond en de slaapzak uitgerold was om zo in te springen, naar het Boshuis, dat me bij aankomst al een heerlijke uitspanning had geleken. Binnen bleek dit inderdaad een uitermate gezellige zaak te zijn. Uit budgettaire overwegingen liet ik het bij een boeren-groentesoep met stokbrood.
's Nachts werd ik wakker van het geluid van regen op het tentdoek. Dit hield me verder uit de slaap, samen met de kou die toch doorkwam vanuit de bodem, ondanks een bed van bladeren. Bij het eerste licht ging ik eruit, het werd gelukkig net droog, de tent was snel opgeruimd, de Mango was nog droog van binnen, (meevaller), en ik nam een heerlijke warme douche, waar ik enorm van opknapte. Om 8.00 kon ik op pad.
Vervolgens was het mooi fietsen door Veluws landschap naar Garderen, (stukje oost). Bij de Coop even wat mondvoorraad ingeslagen, en toen weer west naar Putten. Erg mooi stuk fietspad naast een even mooie autoweg. Dwars door Putten en langs strand Nulde naar het zuiderzeepad. Robbelig asfalt hier, en erg smal. Verder via Spakenburg, Hilversum, (lekker kopje koffie bij de Shell), Kortenhoef, prachtig uitzicht op de 'Wijde Blik' links en de Ankeveense plassen / bossen rechts, want intussen was het een open weertype geworden, met zon, wind en wolken. Omdat de route vanaf daar uit lekker lange stukken liep het tempo weer wat op, en kon ik doorbellen dat de verwachte aankomst toch een uurtje eerder dan eerder verwacht zou worden. ook het stuk door de Vinkeveenseplassen was heerlijk om te fietsen. En toen het fietspad vlak voor Mijdrecht ook klaar bleek (eerder moest ik daar nog ca 2 km omfietsen, maar nu dus gewoon door) kreeg mijn zelfvertrouwen en helemaal een boost. Zelfs het ingehaald worden door 2 racefietsers kon daar niets aan veranderen). De hobbel Niewveen werd makkelijk genomen. Van de FiBo route met veel drempels javascript:void(0);en een niet-VM bestendig autoblokkadehek wist ik handig af te wijken, om hem even handig weer op te pikken.
Verrassend hoe fit je dan uit je fiets stapt. Een beetje houterig wel, maar om nou te zeggen dat ik in elkaar van vermoeidheid, absoluut niet.
En je hoofd wordt heerlijk leeg, je krijgt verse ideeën, en zin om dingen aan te pakken. Zonder dat dat er zoveel zijn dat het een chaos wordt in je kop. De gratis extra van zo'n reparatietocht.
donderdag 5 februari 2015
Sneeuw
Toen ik vanochtend uit het raam keek, zag ik sneeuw. Absoluut onverwacht. Je hoort het ook niet vallen, zoals dat met regen wel het geval is. De vraag die direct rijst, is dan, kan ik fietsen? Je vraagt je dan af, hoe is het nu, en hoe is het vanmiddag? Is er gestrooid, geschoven wordt er so wie so niet meer. En, heb ik tijd om als het toch niet gaat, nog terug te keren en met de auto te gaan, of kom ik dan in een file terecht, en te laat? Zo in het donker is het altijd meer afschrikwekkend dan bij licht. Intussen weet je dat je door verse sneeuw meestal goed heen komt, mits niet te dik (3 cm?).
Ik was op tijd, (half 7), dus: niet geschoten is altijd mis, en daarom gewoon gegaan. De steeg uit, bleek de laag niet de dik te zijn, enkele cm's inderdaad, en er was goed door te rijden. De fietsbrug over de Oude Rijn was weer te steil, 1 m voor de top stond ik stil, en moest me laten zakken, en te voet duwend erover. Het fietspad op de Hoge Rijndijk bleek gestrooid, en was prachtig zwart. Langs de Vliet was de weg over een breedte van 1,5 meter gestrooid, dat gaf dus een heel smal fietspad.
.jpg)
Dat volgde ik, en ging bijna de mist in, toen het spoor bij de Vlietlanden aangekomen van de weg afweek omdat de strooiwagen daar een cirkel had gedraaid (andere gemeente, dus stoppen). In eerste instantie volgde ik de zwarte strook, tot ik merkte dat dat mis ging. Snel terug naar de weg, die vanaf daar door de Vlietlanden besneeuwd bleef. Het trappen ging daar toch behoorlijk zwaar, en hier en daar glibberde het achterwiel weg. Niettemin was het een prachtige tocht, lekker fris, en met een mooie lucht met maan en sterren, zelfs in de verlichte Randstad is dat nog. Bij de Knip wordt het fietspad weer een wegje, en was er weer gestrooid. De rest van de route ging zo, dus al met al maar een 10 minuten langer onderweg geweest dan normaal. Terug was bijna hetzelfde verhaal, ik had verwacht dat de sneeuw in de Vlietlanden nu wel weg zou zijn, maar deze was weer opgevroren, wat lastig rijden is. Volgens het KNMI is het voorlopig wel weer gedaan met de sneeuw.
.jpg)
Ik was op tijd, (half 7), dus: niet geschoten is altijd mis, en daarom gewoon gegaan. De steeg uit, bleek de laag niet de dik te zijn, enkele cm's inderdaad, en er was goed door te rijden. De fietsbrug over de Oude Rijn was weer te steil, 1 m voor de top stond ik stil, en moest me laten zakken, en te voet duwend erover. Het fietspad op de Hoge Rijndijk bleek gestrooid, en was prachtig zwart. Langs de Vliet was de weg over een breedte van 1,5 meter gestrooid, dat gaf dus een heel smal fietspad.
Dat volgde ik, en ging bijna de mist in, toen het spoor bij de Vlietlanden aangekomen van de weg afweek omdat de strooiwagen daar een cirkel had gedraaid (andere gemeente, dus stoppen). In eerste instantie volgde ik de zwarte strook, tot ik merkte dat dat mis ging. Snel terug naar de weg, die vanaf daar door de Vlietlanden besneeuwd bleef. Het trappen ging daar toch behoorlijk zwaar, en hier en daar glibberde het achterwiel weg. Niettemin was het een prachtige tocht, lekker fris, en met een mooie lucht met maan en sterren, zelfs in de verlichte Randstad is dat nog. Bij de Knip wordt het fietspad weer een wegje, en was er weer gestrooid. De rest van de route ging zo, dus al met al maar een 10 minuten langer onderweg geweest dan normaal. Terug was bijna hetzelfde verhaal, ik had verwacht dat de sneeuw in de Vlietlanden nu wel weg zou zijn, maar deze was weer opgevroren, wat lastig rijden is. Volgens het KNMI is het voorlopig wel weer gedaan met de sneeuw.
woensdag 4 februari 2015
Rijden in de winter
Het rijden in de winter bevalt me uitstekend. Op het fietspad is het heerlijk rustig. Je hebt vaak een mooie lucht met sterren of een maan, en het is pittig fris. Je zit lekker weggedoken in je fiets, verscholen onder het schuimdeksel. Ondanks een temperatuur van rond het vriespunt kun je toch gewoon in je T-shirt reizen. Je geniet van de stilte en het geluid van de banden. OK, 's ochtends moet ik mezelf wel even overwinnen de koude en vochtige Mango in te stappen, maar als ik eenmaal de steeg uit ben, en de eerste meters op de straat heb gemaakt, is het leed geleden. Hoewel ik minder hard rijd dan in de zomer, lijkt voor het gevoel de snelheid hoger te liggen. Bij gladheid maak ik me minder zorgen dan ik op de tweewieler zou doen. winterse neerslag is tot op zekere hoogte goed te doen, wel merk je dat het rijden direct een stuk zwaarder gaat. ook gesmolten en opnieuw bevroren sneeuw is vervelend. regen en motregen vind ik een stuk minder. het zicht wordt dan zo slecht, met name bij tegenliggers. De afgelopen week echter, met af en toe een bui, is het prima te doen.
zaterdag 17 januari 2015
Nog meer schade
Helaas ging het 3 dagen later weer mis. Nu kon ik echter niemand de schuld geven. Ik kwam nl. bij het indraaien op het fietspad, (waar ik al ca. 800 keer langs ben gekomen overigens, hoe dom kan je zijn) met het rechtervoorwiel op een vluchtheuvel, en kantelde daardoor aan de linkerkant om. Voor je het door hebt schuif je dan over het asfalt. Het gevolg: licht gekneusde ribben, en schaafwonden aan de Mango. Het ergst is het verwijt naar jezelf. Dat je na bijna 50.000 km toch weer om slaat. De 1e keer omslaan was na ca 3.000 km, dat is acceptabel. Plus dat je in dezelfde week 2x een incident hebt, dat knaagt. Wat ik ervan leer? Nooit denken: dit gaat wel goed; en een schijnwerper is toch een must. (Want ook hier was het donker, regenachtig, en was er geen openbare verlichting, en had ik mijn toch al niet krachtige 35 Lux lampje in de dimstand). Over enkele weken maar weer eens naar Velomobiel.nl voor wat vakkundig advies en herstel.
.jpg)
Afzethek
De gemeente Rijswijk is druk bezig oude fietpaden te asfalteren. Geweldige actie. Helaas worden de paden al vrijgegeven voordat alles klaar is. Zoals de belijning. Maar ook de afzethekken zijn soms nog niet weg. Dinsdag reed ik tegen een omgevallen afzethek aan. Dit was dwars langs het fietspad gezet, wachtend om opgehaald te worden. Misschien door de harde wind was het omgevallen en deels op het fietspad terechtgekomen, waar ik het tegenkwam. In het donker, met de regen, en met het tegenlicht van auto's, was het niet te zien. Gelukkig reed ik langzaam op het moment, omdat ik net optrok na een stoplicht. Niettemin gaf het een enorm lawaai, waarvan ik wel even schrok. Mogelijk had ik een voor het stoplicht wachtende fietser geraakt? Toen ik uitstapte bleek het dus het hek te zijn, dat ik naar de kant sjorde om nog meer onheil te voorkomen. Getuigen voor een eventuele schadeafhandeling waren er niet, het regende, en zin in 'toestanden' en tijd had ik niet. Na een vluchtige inspectie van de fiets reed ik dus weer verder. Onderweg merkte ik aan het water dat binnenkwam dat er toch wat meer loos was, en inderdaad, bleken er grote gaten geslagen te zijn.
Nou maar kijken hoe de afhandeling richting gemeente verder verloopt.
.jpg)
Nou maar kijken hoe de afhandeling richting gemeente verder verloopt.
In de avond stond het hek weer overeind en netjes aan de rechterkant in de berm. Er zat nog wel een stukje van de kuip in geklemd. Gevolg van het telefoontje naar de gemeente?
Abonneren op:
Posts (Atom)