ZeelandRonde

Vandaag, zaterdag 25/6, was het oorspronkelijk de bedoeling mee te doen aan de sponsortocht Cycle for Hope ronde. Prima initiatief, maar door verschillen in ideeën tav deelname doe ik niet mee. De datum stond al wel in mijn agenda. Dus kon samen met Reinier van Rij een andere tocht maken. Beiden waren we nooit echt in Zeeland wezen fietsen.
Toen ik de avond tevoren nog even de route bekeek, kwam ik erachter dat het NK Wielrennen 2016 uitgerekend ditzelfde weekend op Goeree zou worden verreden. Lastig te achterhalen wat dit precies zou betekenen voor afsluitingen, omleidingen, enz. Duidelijk was wel dat de Brouwersdam the place to be was, dus tentjes, enz. En die Brouwersdam moesten we wel over, veel alternatieven zijn er niet als je Zeeland door wil. We besloten maar te kijken waar het schip zou stranden.



Verslag.
De afspraak te vertrekken van 7.00 werd door beiden niet gehaald. Toen Reinier belde dat het ietsje later werd, gaf dat ook mij de gelegenheid mijn zaakjes in mijn eigen tempo af te handelen. Om 7.50 kwam Reinier voorrijden, en na nog kort overleg over de route, en een kop koffie vertrokken we om 8.00

Tot Delft is het bekend. Mooie fietspaden door prachtig polderlandschap, in Delft passeren we Proteus Eretes.

Daarna komt het fraaie oude polderland tussen Schipluiden en Maasland, over een smal kadefietspad op een dijkje, met links uitzicht op de polders en rechts op de VlaardingerVaart. We moeten met een handbediend fietspontje over de Vaart. Hier maken we even een praatje met een man die onze fietsen bewondert, en zich verbaast over de voorgenomen tocht. Tegelijk legt hij omstandig uit hoe bij de pont in Maassluis te komen. Daarna volgt een kadefietspad langs de Middelvliet, met links en rechts veel gras en water. Dan rijden we Maassluis in en komen bij de pont over de Nieuwe Waterweg.

Als we aankomen vaart de pont net weg. dat betekent 40 minuten wachten. Ik wil een kaartje kopen bij een paal. Tijdens het betalen loopt hij vast. Ik ben een kleine 10 minuten bezig. Dan komt een collegafietser die binnen 30sec een kaartje weet te bemachtigen, betalen met een soort strippenkaart kan dus wel; hij koopt voor ons ook een kaartje, dat ook nog eens 50c goedkoper is. Als we klaar zijn, is de pont er ook bijna. Hij komt helemaal vol, o.a. met een groep racefietsers, die uit Leiden blijken te komen, van Swift. Eén van hen, een renner op leeftijd, vertelt me dat ze ook een rondje Zeeland gaan doen. Hij had geen zin in een neprondje IJsselmeer dat ook vanuit Swift gereden wordt vandaag, van slechts 250 km, maar zou alleen voor de echte van ca 360 km gaan. Verder vindt hij rijden in een kleine groep wel zo makkelijk, ivm stoplichten en zo. Het varen op de pont en het uitzicht op de oneindige watervlaktes geeft een vakantie- en tijdloosgevoel.

Na de oversteek komen we snel bij het volgende verkeersobstakel, een gigantische hefbrug. Die net open gaat, om een enorm vrachtschip met allemaal KIA's door te laten. Dit kost ook weer een 20 minuten. We treffen tijdens het wachten de staart van de Swiftgroep, die toch nog gesplitst was. Volgende keer ook maar met zjn 2-en?

We steken de Haringvlietdam over, en komen op Goeree. De eerste tekens van het NK: een helicopter, mannen met oranje hesjes. We kunnen echter zonder problemen de Brouwersdam op rijden.

Hier belanden we toch midden in het spektakel. We zien de renners links en rechts voorbij flitsen. De doorgang lijkt geblokkeerd, maar lopend met onze fiets aan de hand kunnen we ons er toch doorwurmen, en even bijkomen bij een mosselfriettentje. Mosselen in een frituurjasje, geen succes. Intussen begin ik me steeds meer druk te maken over de tijd. We zitten op een gemiddelde van 17,5 km, en zullen in dit tempo pas rond een uur of 22.00 terug zijn. Het optimisme van Reinier dat we nu wel alles gehad hebben deel ik niet. En ga ik dubben over allerlei huishoudelijke sores, ipv te genieten van het hier en nu. Maar van het NK hebben we geen last meer, en zo we rijden verder ongestoord naar en over Schouwen. Het is geen byzonder landschap, maar ideaal om doorheen te fietsen.

Zo komen we bij de Oosterscheldedam. Minder overweldigend dan ik me had voorgesteld. Het werkeiland laten we verder liggen, en komen dan bij het zuidelijkste punt van de route, en gaan links.

Nog steeds door een fantastisch fietsgebied met ruime paden en mooie uitzichten op de lucht en land. We hebben de wind nu achter, en ondanks onze aerodynamische fietsen merken we toch een verschil. Ik word gelijk een stuk optimistischer tav het tijdsverloop, en tegelijk heb ik me intussen verzoend met een ander tijdschema. De Zeelandbrug is wel weer mooi om overheen te fietsen, voordurend hoog uitzicht op water met bootjes. We worden ingehaald door 2 racefietsers, aanleiding voor Reinier even het gas erop te doen, en de snelheid bijna te verdubbelen naar 58 km, hiermee de fietsers van zich afschuddend. Zelf was ik al eerder afgehaakt. We pakken nog een kleine pauze ergens in de berm. Waar ik mijn schoen niet los van het pedaal krijg, en dus de schoen laat zitten. Dit gebeurt me wel vaker ij lange tochten, ik geloof dat het komt omdat mijn enkelwat stijf wordt, en ik die dan niet meer goed kan draaien. Maandags blijkt dit euvel vanzelf opgelost.
Op de kaart zag de regio Rotterdam er wat ondoorkombaar uit. In de praktijk blijkt dit enorm mee te vallen. Mooi rood fietspad, mooie fietslift voor onder de Oude Maas bij Heinenoord door. En vlak boven Rotterdam bij Bleiswijk rijden we door een prachtig park/bosgebied. Vanaf daar komen we we weer in bekend gebied, en rijden uit het hoofd terug. De GPS-dwang ontlopend. Het weer is geleidelijk aan steeds mooier geworden. De dik bedekte wolkenlucht is nu opengetrokken, en een frisse wind waait om ons hoofd.
Om 20.00 zijn we terug, 12 uur, en 240 (km 250 voor Reinier) verder. Al met al een geweldige fietsdag, Zeeland fietsland.

Rondje Leiden - Vianen - Amerongen - Breukelen - Leiden

Vandaag samen met Reinier van Rij een rondje gemaakt, zoals ik dat al lang wilde.


In heel vroeger jaren ging ik wel eens op de racefiets een toer maken vanuit Amsterdam naar bijv. Putten en terug. En andere tochten van ca 80-120 km, maar een tocht naar de grote rivieren en ook nog bos meepakken had ik nog nooit gedaan.

Het geheel van alle indrukken op zo'n dag is overweldigend. Het moeiteloze cruisen over lange rechte fietspaden met verre horizonten.
Het passeren van pittoreske plaatsjes. Het vee in de wei dat je nieuwsgierig aan kijkt, paarden die je melancholiek aankijken.
Het zitten op een klein resto aan de Lek, bij Wijk bij Duurstede, en het bekijken van de passanten en de schepen op de rivier.
Het motorgeluid en de diesellucht van de pont over de Lek, die je gedachten terug doen gaan naar 50 jaar geleden toen we met de 'Friesland' naar Terschelling op en neer gingen. De dreigende lucht in het Oosten, zwarte lage wolken, waar je stukjes blauw doorziet, en waarachter witte wolken zich snel verplaatsen op een andere hoogte. Het wegschuilen onder je schuimdeksel als de 1e druppels vallen.
De vele vriendelijke knikjes, de auto-passanten die met een keurige boog om je heen gaan.
Dan de bossen van de Utrechtse heuvelrug, waar het zonlicht doorheen speelt. En waar een prachtig vrijliggend, breed fietspad kilometers lang fietsen in trance mogelijk maakt.
Tenslotte het open plassengebied bij Tienhoven, Zevenhoven en Nieuwkoop, met het hoog opschietende riet dat ver boven de velomobielen uitkomt.

Meestal rijd ik alleen. Het omgaan met verschillen in mening over de te volgen route, over de lengte, over de pauzes, enz. ontwijk ik op die manier.
Het is goed voor me mijn starre overtuigingen daarin vandaag los te moeten laten. Over kleine verschillen van mening heen te leren stappen. Te focussen op zaken waar het echt om gaat: het genoegen van het hier en nu. Natuurlijk moeten jouw ideeën en die van je compaan niet te ver uit elkaar liggen, en moet je allebei oog hebben voor de wensen van de ander. Maar vooral ook moet je er zin in hebben om met anderen te fietsen. Te delen van wat je allemaal ziet en beleeft.
Op 2/5 had ik al samen met Anko een flinke tocht gemaakt, zie eerder in dit blog. Wat ook prima beviel.

Dagverslag.
Ik werk de 10e variant uit van de vandaag te rijden route. In grote lijnen hadden we hem al vastgesteld, maar of het nu de 180 of 200 variant wordt, of dat we toch nog de 220 km uit de prullenbak moeten halen was nog niet duidelijk. Noch de exacte route: over Koudekerk, of via Boskoop? En bij nadere bestudering van de route vielen me nog wat rare lussen op. het gevolg van het planningsproces via 'plaatsen'. de route planning via http://routeplanner.fietsersbond.nl/ gaat me steeds beter af, door het leren en toepassen van trucjes. (de gps knop gebruiken om de planning te laten uitvoeren, cq terug te komen in andere schermen, het toevoegen en sorteren van de via punten. de volgorde waarin je dingen doet consequent toepassen). en zo is het op zich leuk om dat te doen. Het uploaden naar googlemaps om alle varianten met kleurtjes in 1 scherm weer te geven.
Het risico is dat je er eindeloos mee doorgaat, en langer dan nodig, omdat je improviserend ook goede beslissingen kan nemen. Enfin, de laatste versies gaan nu ook via de mail naar Reinier. We hebben nu de 180 en de 200 km variant. Beide heb ik op zichtbaar gezet op mijn Oregon 600, de ene azuurblauw, de ander okergeel. deze kleuren vallen goed op, hoewel dit afhankelijk blijft van de overheersende achtergrondkleur van je kaart, die weer per gebied kan wisselen.
Daarna smeer ik nog even de ketting. Niet mijn favoriete klusje: omdat ik een wat ongemakkelijke houding moet aannemen, altijd onder de smeer geraak, en omdat ik betwijfel of ik het wel op de juiste manier doe.
Vervolgens wil ik nog even de hoes over de motor doen. Maar als ik de deur open doe, zie ik 2 eenden, die duidelijk iets van mij verwachten.


Om 9.20 komt Reinier, die zijn zoon eerst naar UVS heeft gebracht voor de sportdag. Na wat foto's en een kop koffie gaan we op pad. Ik heb mijn nieuwe tasje (Kringloop Steenwijk, zie foto onder-links) in gebruik genomen voor de waardevolle dingen, en onder handbereik geplaatst.
Het eerste deel van de tocht loopt via bekende polderwegen.
Het is erg vochtig, er lijkt een soort mist te hangen. Daar waar we de Reeuwijkse plassen door willen steken, blijkt een loopwedstrijd aan de gang te zijn. Bestudering van de kaart en vriendelijk advies van de medewerkers geven een prima alternatief, alleen het water missen we nu.

In Hekendorp rijden we de afslag over de Hollandse IJssel voorbij, een niet aangegeven pad tussen 2 huizen, van ca 2 m breed.
We kijken of dat wel klopt, Reinier heeft zo zijn twijfels, maar dat blijkt te komen doordat zijn beeld 180 gr gekanteld is, en dan gaat het via wat achtertuintjes naar de weg naar Oudewater. Op het fietspad staat daar nog pontificaal een bestelauto geparkeerd, bij de uitwijkmanoeuvre via de berm blijkt daar net een putje te zitten. De auto vervloekend, en de volgende kilometers extra gespitst op elk bijgeluid rijden we gewoon door.
In Oudewater wil ik even de verkeerde kant op. Maar Reinier corrigeert me. (het blijft verdomd lastig, zo'n track aflezen, tegelijk de veiligheid in de gaten te houden, en mooie situaties snel te fotograferen, na eerst de pincode van de Iphone nog in te toetsen, en alle flappen van je hoesje aan de kant te houden). Het weer lijkt onstabiel.
Via mooie gescheiden fietspaden rijden we naar Benschop, Lopikerkapel om bij Nieuwegein zuid de Lek over te steken. Intussen is de bewolking helemaal opgelost.
Indrukwekkend, die hoge boogbrug, de diepte van het water, en de ruimte.


We rijden onder de oude stadspoort Vianen binnen, waar veel toeristen op een terrasje van het mooie weer en de leuke oude binnenstad genieten.
De fietsen trekken weer veel bekijks en glimlachende blikken.
Dan volgen we de zuidelijke Lekdijk. Weer een prachtige rustige brede weg, met mooi uitzicht links op de Lek en rechts op het Betuwse landschap.
Bij Rijswijk steken we het AR kanaal over, en vandaar gaan we links naar het veerpont over de Lek bij Wijk bij Duurstede. Het is dan ca 13.15, en een mooi punt om even aan te steken bij Mini Resto 't Veer. We bestellen frites met en soep.

Het is intussen behoorlijk warm geworden. Zolang je rijdt gaat het wel, maar eenmaal uitgestapt, en in de luwte neergestreken slaat de warmte neer.
Ik fris me even op in de Lek en kijk jaloers naar een familie die aan de oever is neergestreken en lekker bij en in het water zit.
Maar even later komt er op eens donkere bewolking opzetten, en vallen er druppels. Schuimdeksels erop, en pet opzetten.
We hebben dan net afgerekend en zijn de pont op gereden. (€ 0,80).
Door de sterke stroming ligt de boeg van het veer helemaal schuin tov de vaarrichting. Vanaf WbD rijden we dus aan de Noordkant van de Lek op de dijk, en hebben nu uitzicht op links de Utrechtse Heuvelrug, en rechts de uiterwaarden. Boven ons is een dreigende lucht met snel bewegende zwarte en witte wolken en stukken blauw erdoor heen.
We rijden zo door tot Amerongen. Bij de stop hadden we al afgesproken om de 180 km variant te doen, en Rhenen te laten voor wat het is.
Bij Amerongen gaan we dan weer (noord)westwaarts. Tot Driebergen rijdt het fantastisch, daarna zijn er te veel stoplichten, en onhandige verkeerssituaties. Een volgende keer eens de Arnhemse Bovenweg proberen vanaf Doorn. Die loopt parallel en is tot Zeist te volgen. Dan gaan we naar de Bilt en Groenekan. ook hier kijk ik niet goed naar de track, heb niet genoeg ingezoomd, maar Reinier waarschuwt tijdig als ik te snel rechtsaf wil gaan, waardoor ik later de linksafmogelijkheid zou missen.

Na Groenekan rijden we de bossen uit, en komen we in het open plassengebied van Tienhoven. Hier liggen veel herinneringen uit de tijd toen we nog vrijwilligerswerk deden bij Natuurmonumenten in de Tienhovense Plassen. Ik praat hier over 1992 en eerder. Zou Niels nog wonen aan de Dwarsdijk? Bij Fort Tienhoven stoppen we even, ik houd de voeten in het water, Reinier verstelt zijn voetplaatje, dat hem wat last in de heup bezorgt.
Dan door naar Breukelen. Bij Woerdense Verlaat nemen we een paadje van 70 cm breed, achter de molen aldaar langs. Er zit een oudere man heerlijk in zijn tuintje, met wie we even een praatje maken. Het gesprek verloopt ongeveer als volgt:
"-Goedemiddag, wat woont u hier prachtig! - Ja, dankuwel, we hebben het ook reuze naar onze zin. - Dat kan ik me helemaal voorstellen....- En wat hebt u daar een mooi karretje..."
We nemen het fietspad dwars door de polder van Nieuwkoop naar Zevenhoven en zien daar de 3e ligfietser van vandaag. Ik heb er een hard hoofd in dat nog veel mensen de ligfiets gaan ontdekken. 18.15 zijn we thuis.


Bewogen gemiddelde 25,4 km
184 km
Onderweg 8,5 uur

De datum was al gepland als training voor de Cycle for Hope tocht. Waaraan ik door naar boven gekomen verschillen in uitgangspunten niet mee doe.

Leiderdorp - Amsterdam - Scheerwolde en weer terug.

30/4/2016 met Anko naar Scheerwolde gefietst.8.20 vertrek Leiderdorp. 9.50 bij Anko. 10.30 vertrek bij Anko, na koffie met Sandra. Vlotte leuke route door Amsterdam In Lelystad vian Bataviastad, (klinkerpad!) en even foutgereden. Uiteindelijk hadden we gewoon bij de Batavia rechtdoor gemoeten. Baalmoment. Het was ook fris. In Lelystad waren Urkers vis aan het roken. Anko kocht een portie kibbeling, en Kees een moot zalm. Daardoor flink opgeknapt.In rustig maar vlot tempo de Lelystad dijk langs de molens, veel schapen onderweg. In Nagele nog wat brood gekocht bij de CompactCoop nav SMS van Wilma. Om 16.15 waren we er al. Dus na 5.5 uur fietsen vanuit Amsterdam. 115 km.1/5/2016 teruggefietst. Heerlijke tocht, wind schuin achter beide dagen, ca 12-14 graden. Bij Wilma in SW de achterbiba vervangen. We aten kip madras, heerlijk, met groene salade en appelmoes. ‘S Avonds nog een autoritje gemaakt. Koffie met oranjekoek gehad. 1/5/2016, koude nacht, rijp op het voetbalveld. Zonnig. We doen nogmaals de band, ik had het franse ventiel niet dichtgedraaid, en dat moet dus blijkt. Voor de zekerheid heeft Anko de band nog gecontroleerd en daarna gemonteerd. In SW een mees bij het kastje gezien. De oeverzwaluwen waren druk bezig in de wand.



Op FlickR staan nog meer foto's, ook van door Amsterdam, hoe leuk is het om daar te fietsen, al is het dan zaterdagochtend.

Gekanteld

Helaas weer een weer een eenzijdig ongelukje. In de ban van het hoorspel 'Het bureau', en niet bekend met de lokale verkeerssituatie, werd ik verrast door een zeer krappe tekentafelrotonde, waar ik dan ook uit de bocht naar links vloog. En enkele meters over het asfalt schoof. Gelukkig had ik helemaal niets, de fiets was aan de rechterkant doorgesleten op 1 plek. Jammer. Af en toe lijkt zo iets toch nodig om te beseffen dat je echt zo verdomd goed moet opletten, zelfs als je denkt op een rustig fietspad te rijden, met een beheerst gangetje. Plaats des onheils: Katwijk aan Zee, Zeeweg.

Woonwerkrit in de herfst

De herfst is weer gekomen. Opeens is het nog donker als ik weg moet. De overgang van licht, warm van de zomer naar de winter via de herfst verloopt toch altijd abrupt. Voor de dagelijkse zin of tegenzin maakt het overigens niet zoveel uit. Zodra ik één keer in de fiets zit, en de steeg uit ben, geniet ik weer. In de lente van de uitbundigheid om je heen, van het nieuwe, in de zomer van het licht en de warmte, in de herfst van de geborgenheid, de mysterieusheid de opkomende zon en de rust op de fietspaden. In de winter is het altijd weer spannend, hoe het wegdek is, of je verlichting echt goed is.
Wel is zomer en winter deze drempel een dagelijkse irritatiebron.

Klagen via het meldpunt van de fietsersbond heeft geen zin gehad tot nu toe. Evenmin als het schrijven van brieven naar wegbeheerders.
Het van me afschrijven helpt wel, daarom dit verslagje. Als ik s'avonds terugrijd pak ik nu meestal de route door de Vlietlanden, stukje langs de A4, stukje bos, stukje langs de Vogelplas, en goed wegdek. Vandaag was het miezerig weer. Zie deze foto, waar ik uitstapte om de band op te pompen.
Gelukkig bleek alleen het ventiel iets los te zitten, zodat ik niet met verkleumde handen aan de slag moest.

Nog een pakketje afleveren

Nu hadden we de Magnetics uit de kindertijd van de jongens via Marktplaats aangeboden. De bieders boden op tot € 8,- + verzendkosten van € 7,-.
Om naast het nut van anderen blij te maken zelf ook nog wat gewin te halen, besloten om het pakje dan maar persoonlijk af te leveren. Per slot van rekening een uitstekende reden om een mooi ritje te maken.
Omdat het een werkdag was, moest ik wel vroeg op pad, maar dat gaf gelijk een goede testmogelijkheid voor rijden en navigeren in het donker.

Het werd een prachtige tocht door oerhollands-landschap.